Kosovë Lajme Politikë

Mediumi gjerman: Kaos në Kosovë, zgjedhjet e treta brenda 16 muajsh shpërdorojnë milionat

Mediumi gjerman shkruan se kriza politike në Kosova po thellohet, pasi qeveria dhe opozita nuk kanë arritur një konsensus minimal, duke e çuar vendin drejt zgjedhjeve të reja parlamentare – të tretat brenda vetëm 16 muajve.

Sipas raportimit, pas dështimit për zgjedhjen e presidentit, kryeministri Albin Kurti ka akuzuar opozitën se nuk dëshiron të marrë përgjegjësi dhe nuk e sheh zgjedhjet si zgjidhje. Në anën tjetër, opozita fajëson qeverinë për mungesë vullneti për bashkëpunim. Nënkryetarja e Partia Demokratike e Kosovës, Vlora Çitaku, thekson se pushteti nuk mund të funksionojë pa kompromis dhe se qeveria kërkon nënshtrim, jo bashkëpunim.

Në Kosovë, presidenti zgjidhet nga parlamenti me pjesëmarrjen e të paktën dy të tretave të deputetëve, çka e bën të domosdoshëm bashkëpunimin ndërmjet partive. Pa këtë bashkëpunim, zgjedhja e kreut të shtetit bëhet praktikisht e pamundur.

Përpjekjet për arritjen e një marrëveshjeje kanë qenë të kufizuara dhe të vonuara. Edhe pse disa vite më parë u arrit konsensus për zgjedhjen e Vjosa Osmani, kësaj here negociatat mes partive kryesore dështuan. Pas kësaj situate, presidentja shpërndau parlamentin dhe shpalli zgjedhje të reja, megjithëse një afat shtesë i dhënë nga Gjykata Kushtetuese e Kosovës nuk solli zgjidhje.

Situata u komplikua edhe më tej kur ushtruesja e detyrës së presidentes, Albulena Haxhiu, tentoi disa herë të organizojë votimin në Kuvend, por pa sukses për shkak të mungesës së deputetëve opozitarë dhe të Lista Serbe.

Si pasojë, qytetarët do t’u drejtohen sërish kutive të votimit brenda 45 ditësh. Kjo situatë jo vetëm që sjell kosto të larta financiare, por rrezikon edhe proceset kyçe të reformave. Sipas mediumit gjerman, Kosova mund të humbasë qasjen në rreth 882 milionë euro fonde nga Bashkimi Evropian, pasi me një parlament të shpërndarë, avancimi i reformave bëhet i pamundur.

Megjithatë, sipas mediumit gjerman edhe pas zgjedhjeve të reja, sfida kryesore mbetet e njëjtë: sigurimi i një shumice të mjaftueshme për zgjedhjen e presidentit, përmes një marrëveshjeje që kërkon mbështetjen e të paktën dy të tretave të deputetëve.