Në një ekonomi ku suksesi zakonisht matet me shifra, kompani dhe pasuri, ekziston edhe një mënyrë tjetër për ta matur atë: sa njerëz kanë përfituar nga ajo që ke ndërtuar.
Në Kosovë, emri i Burim Pirajt lidhet prej vitesh me Meka Halal Food, një kompani e njohur në industrinë ushqimore. Por historia e tij nuk përfundon te produktet që gjenden në treg.
Pas biznesit ekziston një dimension tjetër, më pak i dukshëm dhe, pikërisht për këtë arsye, më interesant për t’u vëzhguar: mënyra se si një sipërmarrës e sheh raportin mes suksesit ekonomik dhe përgjegjësisë ndaj komunitetit.
Për familjet që përballen me vështirësi ekonomike, ndihma më konkrete nuk është gjithmonë ajo që shfaqet në titujt kryesorë. Shpesh është diçka shumë më elementare: ushqimi.
Meka Halal Food është përfshirë në raste të ndryshme të mbështetjes së njerëzve në nevojë përmes dhurimit të produkteve ushqimore. Për dikë që e sheh nga larg, mund të duket si një gjest i zakonshëm bamirësie.
Për një familje që nuk ka mundësi të blejë ushqim të mjaftueshëm, kuptimi është krejt tjetër.
Aty një produkt nuk është më vetëm produkt. Është ndihmë.
Por një tjetër aspekt i veprimtarisë së Pirajt është mbështetja ndaj sektorit të medias.
Në një kohë kur mediat përballen me presion të madh financiar dhe ku ekzistenca e një redaksie shpesh varet nga mundësia për të siguruar burime të qëndrueshme, sponsorizimi nga bizneset mund të ketë ndikim të drejtpërdrejtë në vazhdimësinë e punës së tyre.
Piraj është ndër biznesmenët që ka mbështetur media dhe iniciativa mediatike përmes sponsorizimeve. Kjo marrëdhënie, megjithatë, meriton të shihet përtej konceptit të thjeshtë të reklamës. Sepse një biznes që investon vetëm në dukshmërinë e vet kërkon audiencë. Një biznes që mbështet edhe ekosistemin ku funksionon shoqëria, po merr përsipër një përgjegjësi tjetër.
Dhe kjo është ajo që e bën historinë e një biznesmeni më interesante se vetë bilanci i kompanisë së tij.
Piraj duket se e ka kuptuar një parim të thjeshtë: një kompani mund të jetë private, por ndikimi i saj nuk është domosdoshmërisht vetëm privat.
Punëtorët, konsumatorët, familjet në nevojë, mediat dhe komuniteti janë pjesë e të njëjtit ekosistem.
Në këtë këndvështrim, filantropia nuk është thjesht një akt emocional. Mund të jetë edhe një formë e përgjegjësisë sociale.
Dhe ndoshta këtu qëndron edhe një pjesë e zgjuarsisë së një sipërmarrësi.
Të kuptosh se reputacioni nuk ndërtohet vetëm me atë që thua për veten, por me atë që njerëzit mund të tregojnë për ty.
Në një shoqëri ku suksesi shpesh shoqërohet me ekspozim, ka diçka të veçantë te njerëzit që zgjedhin të bëjnë mirë pa e kthyer çdo veprim në spektakël.
Sepse ndihma më e vlefshme nuk është gjithmonë ajo që fotografohet.
Ndonjëherë ajo ndodh larg kamerave, në një familje që ka nevojë për ushqim, në një projekt që ka nevojë për mbështetje apo në një media që përpiqet të vazhdojë punën.
Kjo është arsyeja pse historia e Burim Pirajt nuk duhet lexuar vetëm si histori e një biznesmeni.
Është historia e një ideje më të gjerë:
Çfarë bën një njeri me suksesin pasi e ka arritur atë?
Sepse në fund, kompanitë mund të ndryshojnë, tregjet mund të lëvizin dhe shifrat mund të rriten ose të bien.
Por mënyra se si një njeri sillet me ata që kanë më pak se ai, mund të tregojë shumë më tepër për karakterin e tij sesa çdo pasqyrë financiare.
Dhe ndoshta ky është një nga përkufizimet më të rralla të suksesit: të kesh mjaftueshëm për vete, por të mos harrosh ata që kanë nevojë për ty.
