Kryeministri britanik, Keir Starmer, nuk ka qenë kurrë i përfshirë apo i lidhur me Jeffrey Epstein, por megjithatë ndodhet në rrezik serioz për të humbur postin e tij për shkak të kësaj çështjeje. Nga ana tjetër, Presidenti amerikan Donald Trump, emri i të cilit shfaqet në disa dosje hetimore që lidhen me financierin e diskredituar, nuk përballet me shqetësime të tilla, shkruan CNN, përcjell KFVAgency.
Ndërsa kriza politike thellohet në anën lindore të Atlantikut, viktimat e Epstein po luftojnë kundër indiferencës në Washington, teksa kërkojnë drejtësi. Ky kontrast pasqyron fuqinë relative politike të Trump dhe dobësinë potencialisht ekzistenciale të Starmer.
Sipas analizës së CNN, kjo tregon se ndërsa institucionet politike britanike për llogaridhënie dhe hetim po funksionojnë, kontrolli i Trump mbi Departamentin e Drejtësisë dhe Kongresin Republikan e shpëtojnë atë nga kjo.
Zemërimi publik në Mbretërinë e Bashkuar për lidhjet e Epsteinit ka qenë aq i fortë, saqë Mbreti Charles III i hoqi titujt mbretërorë vëllait të tij, Princit Andrew, një mik i njohur i Epsteinit, dhe e detyroi të largohej nga rezidenca Windsor. Një veprim i tillë nuk ka ndodhur në SHBA për asnjë figurë publike të lidhur me Epsteinin, i cili u vetëvra në burg në vitin 2019 para se të përballej me gjyqin për trafikim njerëzor dhe abuzim seksual të të miturave.
Figura më e njohur që ka përjetuar pasoja për shkak të miqësisë me Epstein mund të jetë ish-Sekretari i Thesarit, Larry Summers. Ish-presidenti i Universitetit Harvard u tërhoq nga angazhimet publike vitin e kaluar, duke thënë se ishte “thellësisht i turpëruar” pasi emailet me Epstein treguan se ai kishte bërë komente seksiste dhe kishte kërkuar këshilla romantike.
Ndërkohë, Trump po bën përpjekjen e tij të fundit për të lënë pas furinë, pasi Departamenti i Drejtësisë insiston se nuk do të ketë ndjekje të mëtejshme penale.
Nuk ka asnjë provë për ndonjë shkelje nga ana e Trump, dhe autoritetet nuk kanë ngritur akuza kundër tij apo kundër ndonjë personi tjetër të përmendur në dosjet e sapo publikuara.
Trump deklaroi këtë javë se “është me të vërtetë koha që vendi të kalojë tek diçka tjetër.”
Starmer në krizë
Kryeministri britanik do të dëshironte një situatë të ngjashme në Britani. Qeveria e tij varej nga një fije të enjten në mëngjes, pas një rebelimi nga deputetët e partisë Laburiste, që dëmtuan edhe më shumë operacionin e tij, i cili po përpiqej të mbijetonte nga kriza në krizë.
Kryeministri u detyrua të pranojë të mërkurën se ai e dinte për miqësinë mes ish-ministrit Peter Mandelson dhe Epstein, por megjithatë e emëroi atë ambasador në Washington.
Starmer e shkarkoi Mandelsonin vitin e kaluar pas publikimit të mëparshëm të dosjeve të Epstein që tregonin se ai vazhdonte të mbështeste mikun e tij edhe pasi ky i fundit u shpall fajtor në Florida në 2008.
Por skandali u ringjall këtë javë pasi dosjet e sapo publikuara sugjeruan se Mandelson mund të ketë rrjedhur informacion sekret dhe të rëndësishëm për tregjet tek Epstein në kulmin e krizës financiare të 2008’ës. Mandelson tani po përballet me një hetim penal.
“Mandelson e tradhtoi vendin tonë, parlamentin dhe partinë time,” tha Starmer para parlamentit.
Ish-ambasadori në Washington kërkoi falje për marrëdhënien e tij me Epstein, në një deklaratë të dërguar tek BBC muajin e kaluar.
“Isha gabim që i besoja pas dënimit të tij dhe që vazhdova lidhjen me të më pas. Kërkoj falje për gratë dhe vajzat që pësuan,” tha Mandelson.
Ai tha këtë javë se u largua nga partia për të kursyer partinë “nga turpi i mëtejshëm.”
Por zemërimi i Starmer nuk shpjegon vërtet pse pasojat e Epstein duket se janë më të rënda në Britani sesa në Washington, ku dosjet u publikuan.
Shpjegimi është se, në shumë mënyra, stuhia që po përshkon Britaninë nuk ka të bëjë drejtpërdrejt me Epstein dhe pretendimet për trafikim dhe abuzim të vajzave të mitura.
Në Washington mund të jetë e vështirë të kuptohet presioni mbi kryeministrat britanikë, ku presidentët shërbejnë mandate të fikse.
Sapo një lider i ri hyn në derën e famshme të zezë në Doëning Street, spekulimet nisin menjëherë për të parashikuar sa gjatë do të qëndrojë. Kjo mani dhe intrigat pas skenave që ndjekin të gjithë kryeministrat, është bërë edhe më e ashpër gjatë 11 viteve të trazirave, gjatë të cilave një komb dikur i njohur për stabilitet politik ka kaluar përmes pesë kryeministrave para Starmerit.
Saga e Epstein është gjithashtu kthesa më e fundit për politikën 30-vjeçare të Mandelsonit, një politikan me aftësi të jashtëzakonshme, të cilit nofka “Princi i Errësirës” pasqyron admirimin e bashkëkohësve, por edhe rrëzimet spektakolare gjatë qeverive të mëparshme laburiste.
Pasojë e tretë e sagës së Epstein është një kapitull i ri në dramën e përhershme britanike mbi familjen mbretërore, saktësisht historia e miqësisë Andrew Mountbatten-Windsor me Epstein.
Trump ka avantazhe që Starmerit i mungojnë
Deri tani zhvillimet mbi Epstein nuk kanë pasur ndonjë ndikim mbi Trump. Presidenti nuk është akuzuar për ndonjë krim.
Ndonëse nuk është më aq i fortë politikisht sa dikur, Trump nuk është aq i pambrojtur sa të ekzistojë mundësia që të përjashtohet nga Zyra Ovale. Gjendja e Starmer është shumë më e rëndë.
Trump duket pothuajse imun ndaj dëmit politik kur vjen puna te karakteri i tij. Dhe çështja Epstein është vetëm një nga shumë krizat dhe skandalet politike që përhapen vazhdimisht në Amerikën e Trump, nga shtypja e imigracionit në Minnesota që shkaktoi vdekjen e dy protestuesve, deri te përpjekjet e tij të reja këtë javë për të minuar besimin publik në sistemin zgjedhor para votimeve të gjysmës së mandatit.
Sipas CNN, teknika e Trump është të mbushë hapësirën me kaq shumë zhurmë saqë kërcënimet individuale ndaj pozicionit të tij politik nuk mund të dëgjohen mbi kaosin e përgjithshëm.
